Svog

En alles wat maar terugkijkt,
Is een kleine stille poging,
Je ziel te breken.

Ik zie je schuilen in je zinnen,
Ik zie de kaarten in je mouw.
Je lacht als kogels naar de vijand,
Je praat als vogels in paniek.
Maar als je handen de mijne raken,
Voel ik een verborgen, strak verdriet.

Maak je buik zacht, adem uit, lief.
Haal de messen uit je zakken,
Haal de spijkers uit je schouders.
Kom hier dan steel ik al je tranen,
Ik vang ze op en blaas je droog.
Die warme wind over je lichaam,
Maakt je wangen, rozig rood.

Je hoeft niet meer te vechten,
Het is afgelopen het is klaar.
Alle wolken zijn verdreven,
Alle wolven zijn naar huis.
Je hoeft niks meer te vragen,
Het is veilig,
Geloof me maar..

oooh oooh oooh
oooh oooh oooh

Kom leg je hoofd hier in mijn handen,
Tot je niet meer liggen kan.
Tot je langzaam, langzaam, kwetsbaar bent,
En niet meer bang.
Kom leg je hoofd hier in mijn handen,
Tot je niet meer denken wil,
Tot je langzaam, langzaam, langzaam, echt verloren bent,
En stil.