Als we oordelen over onze ontwikkeling als individu zijn we geneigd ons te concentreren op externe factoren als maatschappelijke positie, invloed en populariteit, rijkdom en opleidingsniveau… Maar misschien zijn veeleer de interne factoren van cruciaal belang belang om je groei als mens te beoordelen: eerlijkheid, oprechtheid, eenvoud, bescheidenheid, zuiverheid, edelmoedigheid, afwezigheid van eigenwaan, bereidheid je medemens te dienen – kwaliteiten die binnen het bereiken van elke ziel liggen…

Dit schreef Nelson Mandela zo’n 40 jaar geleden in een brief aan zijn (toenmalige) vrouw Winnie. In die tijd zat hij nog vast op Robbeneiland. Ik ga geen poging doen om te beschrijven wat Nelson Mandela voor een persoon is. Als je iets van of over hem hebt gelezen weet je waarom (en zo niet, ga dat snel doen!).

Waar hij voor mij voor staat is eigenlijk ook niet te bevatten in woorden. Ik ben nu bezig om het geautoriseerde portret van hem te lezen, en hoop dat als ik het boek uit heb ik dit wel kan.

Ik zal het nog wel vaker over hem hebben .

Foto door: LSE Library

Nelson Mandela, 2000

Vandaag wordt Nelson R. Mandela alweer 92!

http://www.un.org/en/events/mandeladay/inhiswords.shtml

Naast Wende en Tom (als onderdeel van Sven Hammond Soul) stonden onder Gare Du Nord, Silje Nergaard, Waylon, Kraak & Smaak, Giovance en vele (vele!) andere artiesten op het podium.

Van alle optredens heb ik alleen het optreden van Wende helemaal gezien.
Dat was wederom een nieuwe show, deze keer met hele gafe uitvoeringen van No9-tracks en ouder werk. terwijl ik aan het genieten was van Wende en de muziek was ik ook druk aan het fotograferen!
Hieronder een slideshow van de gemaakte foto’s van Wende:

En een slideshow van de andere gefotografeerde artiesten op The Hague Jazz 2010

En ook nog een videoverslag van TVWest:

Voor het geval je em helemaal af hebt gekeken (tot na de credits dus) zal de link met de titel van deze blog je niet ontgaan zijn.

Had je door dat je naar een reclame van een tv keek? Ik niet. Tussen de tranen door (ja echt!) zag ik vooral hoe gelukkig mensen kunnen worden van elkaar weer terug vinden, dat je daar (soms) vrienden voor nodig hebt en dat iets ‘kleins’, een hele grote impact kan hebben.

Life’s Good, oftewel LG.

Waarom?

Omdat het tijdverspilling is. De tv gaat niet aan voor mij, de leuke programma’s zijn toch online en ‘on demand’ (downloaden dus) te bekijken, zonder reclame! Ik stoor me aan de onderbrekingen, de suggestieve benadering van de onderwerpen, de overdaad aan ‘hypes’, zogenaamd brekend nieuws en nutteloosheid van de meeste onderwerpen.

In het ruime jaar dat ik het nieuws niet meer actief volg heb ik nog geen moment gedacht dat ik belangrijk nieuws gemist had. De meeste dingen worden toch wel besproken op twitter, fora of op straat/aan tafel. Toen ik de TED-presentatie van Kirk Citron op TED.com zag, sprak mij dat meteen aan. Zijn website LongNews.org verzamelt alleen nieuws volgens het volgende criteria:

How many of today’s headlines will matter in 100 years? 1000? The Long News project collects stories that not only matter today, but will resonate for decades — even centuries — to come

Deze items zijn het dus wél waard om te volgen!

Hier onder zijn presentatie tijdens TED2010:

Hoogtepunt voor mij was het optreden van Dog Eat Dog, een band die ondertussen al zo’n 20 jaar bestaat en een leuke mix van (hard)rock en rap maakt, met een vleugje saxofoon erbij!

Onderstaand filmpje is door mij gemaakt en geeft hopelijk een beeld van het feestje dat het was!

Andere bands die optraden waren:
* Direct
* Waylon
* Moke
* De Dijk
* K’s Choice
* Ed Kowalzcyk
* Epica
* The Mad Trist
* Moss
* Dog Eat Dog
* The Aggrolites
* Admiral Freebee
* Drive Like Maria
* Waylon
* Caro Emerald
* Kontrust
* Di-rect
* Epica
* Drive Like Maria

Van deze lijst heb ik Caro Emerald en Kontrust volledig gezien en van een aantal artiesten een stukje. Kortom, ik mag weer een item van mn Day Zero lijst afhalen!

(…) De documentaire ‘RIP! A Remix Manifesto’ toont met veel humor de absurde en schokkende consequenties van het huidige auteursrecht voor particulieren, kunstenaars en wetenschappers.

Een hoofdrol is weggelegd voor sample-artiest Girl Talk. Zijn opzwepende composities bestaan uit bewerkte fragmenten van bestaande muziek en als hij alle rechten daarvoor zou afkopen, zou hij miljoenen kwijt zijn. Zijn daarom ‘illegale’ optredens tonen de kunst van het sampelen en roepen vragen op over creatieve vrijheid in een tijd waarin grote mediabedrijven als TimeWarner en Disney het grootste deel van ons intellectuele eigendom bezitten.

In dit even serieuze als grappige manifest laten de makers zien hoe essentieel het voor kunstenaars en wetenschappers is om elkaars kennis te kunnen gebruiken en elkaar te kunnen inspireren. Software en muziek worden over de hele wereld via internet ontwikkeld, gedeeld en gebruikt buiten de grote corporaties om. Hun financiële belangen staan inmiddels recht tegenover de belangen van individuen. De makers luiden met RIP! A Remix Manifesto de noodklok om artistieke en wetenschappelijke vrijheid voor de toekomst te garanderen. (…)

Ook Stephen Fry heeft zijn heldere geest eens de tijd gegeven om zich over dit onderwerp te buigen, beluister z’n podcast hier

(via Dimitry)

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Je ogen schieten door de ruimte
In elke hoek een groot gevaar
Ieder woord een donker teken
Elk geluid een valse snaar

Maak je buik zacht, adem uit, lief
Adem uit

Wende - Adem Uit

Eigenlijk dekt de titel de lading, maar ik kon het niet laten om het te zien als een afkorting.
De C staat voor mij voor *tromroffel* inderdaad, Chaos. Wende neemt je mee op een reis door haar gedacht, en dan met name haar gedachtenkronkels. En die zijn op z’n zachts gezegd best krom te noemen!

Dan de H, die staat bij mij voor Heldhaftig. Ze staat er wel in haar eentje, zonder begeleidingsband, mooie jurken en spannende lichtshows. Alleen. En juist dat is de kracht van de show. Ze doet het op haar manier. Nummers van haar album No 9 komen in andere vorm terug, maar zijn nog steeds herkenbaar. Een aantal nummers van No 9 worden nu juist in het Nederlands gezongen, waardoor de tekst (in mijn ogen) sterker wordt. Naast deze nummers speelt ze ook nieuwe (Engelstalige) nummers. Soms zelfs compleet onversterkt! Op die manier neemt ze ons allemaal mee op reis door haar gedachtenwereld.

Na de ‘H’ komt de A. De A staat voor mij voor agressie. Agressie in Wende’s stem, agressie in het spel op de piano of gitaar, agressie in haar bewegingen. Niet destructief richting anderen, maar richting het onbegrip dat er vaak is. Dat de wereld soms zo gek in elkaar kan zitten. Dat men wel lacht om een grap als er een neger in zit, maar niet als het om een blanke gaat. Dat we zoveel keus hebben terwijl je eigenlijk alleen maar gewone yoghurt wil. Die frustratie dus. Dat onbegrip. Daar staat dan ook de O voor. Onbegrip.

Als laatste blijft dan nog de S over. Deze staat voor mij voor de eigen Stijl die Wende ondertussen heeft gecreëerd. Ze kan in Paradiso spelen met een rockband, ze kan in het Concertgebouw in Amsterdam spelen met het Amsterdam Symfonietta of ze doet dit. Het blijft Wende.

En ik ga nog minimaal 3x dit jaar

En natuurlijk ook wat merchandise meegenomen, een poster, speciaal voor mij gesigneerd!

Poster van Wende

Gelukkig hoorde ik toen van Motel Mozaïque, een meerdaags festival in Rotterdam waar Mumford & Sons zouden spelen! Ik kocht dus meteen een kaartje voor de vrijdag, de dag waarom Mumford & Sons zouden spelen!

De andere bands die ik op het festival heb gezien sla ik voor het gemak even over, daar wil ik verder geen woorden meer aan vuil maken

Ik kwam dus voor Mumford & Sons, en met mij nog een stuk of 1600 mensen! Later hoorde ik dat er nog een stuk of 300 mensen buiten stonden die ook nog naar binnen wilden! Ik was gelukkig op tijd binnen en had een plekje redelijk vooraan! Geweldige show, aanstekelijke muziek, leuke grappen tussendoor en ook nog een aantal nieuwe nummers! En dat allemaal in een uurtje tijd

De cd is natuurlijk gewoon te koop in de platenzaak, of op Bol.com

Iets opnemen met mn telefoon is niet echt gelukt, maar gelukkig hebben we daar YouTube voor!
(Geluid valt alleen wat tegen..)