De wetenschap begrijpt nog niet volledig waarom placebo’s zo’n groots effect kunnen hebben. Mensen hebben aangetoond dat het pijn kan verlichten, aandoeningen en ziektes geneest, door simpelweg alleen een medicijn te nemen waarvan men verteld dat het werkt. Onderstaande video laat wat interessante feiten zien over placebo’s.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Dont be stupid.

(..)

To be stupid
is to be brave:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Samen met een aantal castleden waren Roger, Brian, Ben Elton en Jim Beach (Queen’s Manager) naar Utrecht gekomen om voor een groep Queen en musicalfans handtekeningen uit te delen en 50 kaarten te verloten voor de première op 3 september! En ik was daar bij!

Voordat Roger en Brian toekwamen aan het verloten van de 50 kaarten werden er natuurlijk eerst wat handtekeningen uitgedeeld. En ik was daar bij!

© http://www.fairriqh.nl/Queen/WWRY/

Brian signeerd mijn boek!

Brian en Roger signeerden de bandbiografie en Roger signeerde ook nog een T-Shirt:

Roger signeerd

© Bram Muller

Gesigneerde T-Shirt

Bij aankomst had iedereen een soort goodiebag gekregen met een T-Shirt, poster, flesje drinken en een envelop met een ticket er in! Dit ticket was verder waardeloos, het ging om het eindcijfer.

Goodiebag

En ik had het winnende eindcijfer!!!! Ik heb dus een kaartje gewonnen om 3 september aanwezig te zijn bij de premiere, waar Brian en Roger hoogstwaarschijnlijk ook zullen optreden!

‘s Morgens eerst nog een bijeenkomst met wat mensen van mijn NLP-opleiding en daarna door naar Nijmegen! Die zaterdag werd er ook nog gevoetbalt, wat als gevolg had dat er flinke files richting Amsterdam stonden. Ik was blij dat ik de andere kant op moest!

Uiteindelijk kwam ik rond een uur of 3 aan in Nijmegen waar ik voor een keuze stond. Nog even de stad in om een stukje voetbal te kijken met San en Ellis, of toch maar naar ‘t Goffertpark? Uiteindelijk koos ik voor het Goffertpark, zo kon ik de auto ook nog dichtbij kwijt (op loopafstand zelfs!). Voetbal boeit me toch niet

Uiteindelijk nog een lekker uurtje in het zonnetje kunnen zitten voordat de hekken open gingen en ondertussen contact houden met San en Ellis. Helaas waren ze niet op tijd bij ‘t Goffertpark om met mij mee te lopen, dus hield ik een plekje vooraan voor ze vrij.

test

Het begon al lekker met een protestmars en Uprising:

Daarna een lijst aan tracks van de laatste albums, waarna er gelukkig ook nog even teruggegrepen werd op de ‘gouden ouwen’ uit de begin periode:

Aan het einde van het concert Ellis en San nog even afgezet bij het station en daarna door naar huis! Het was in ieder geval een gezellige middag en avond en ik heb eindelijk Muse gezien!

Naast Wende en Tom (als onderdeel van Sven Hammond Soul) stonden onder Gare Du Nord, Silje Nergaard, Waylon, Kraak & Smaak, Giovance en vele (vele!) andere artiesten op het podium.

Van alle optredens heb ik alleen het optreden van Wende helemaal gezien.
Dat was wederom een nieuwe show, deze keer met hele gafe uitvoeringen van No9-tracks en ouder werk. terwijl ik aan het genieten was van Wende en de muziek was ik ook druk aan het fotograferen!
Hieronder een slideshow van de gemaakte foto’s van Wende:

En een slideshow van de andere gefotografeerde artiesten op The Hague Jazz 2010

En ook nog een videoverslag van TVWest:

Voor het geval je em helemaal af hebt gekeken (tot na de credits dus) zal de link met de titel van deze blog je niet ontgaan zijn.

Had je door dat je naar een reclame van een tv keek? Ik niet. Tussen de tranen door (ja echt!) zag ik vooral hoe gelukkig mensen kunnen worden van elkaar weer terug vinden, dat je daar (soms) vrienden voor nodig hebt en dat iets ‘kleins’, een hele grote impact kan hebben.

Life’s Good, oftewel LG.

Eigenlijk dekt de titel de lading, maar ik kon het niet laten om het te zien als een afkorting.
De C staat voor mij voor *tromroffel* inderdaad, Chaos. Wende neemt je mee op een reis door haar gedacht, en dan met name haar gedachtenkronkels. En die zijn op z’n zachts gezegd best krom te noemen!

Dan de H, die staat bij mij voor Heldhaftig. Ze staat er wel in haar eentje, zonder begeleidingsband, mooie jurken en spannende lichtshows. Alleen. En juist dat is de kracht van de show. Ze doet het op haar manier. Nummers van haar album No 9 komen in andere vorm terug, maar zijn nog steeds herkenbaar. Een aantal nummers van No 9 worden nu juist in het Nederlands gezongen, waardoor de tekst (in mijn ogen) sterker wordt. Naast deze nummers speelt ze ook nieuwe (Engelstalige) nummers. Soms zelfs compleet onversterkt! Op die manier neemt ze ons allemaal mee op reis door haar gedachtenwereld.

Na de ‘H’ komt de A. De A staat voor mij voor agressie. Agressie in Wende’s stem, agressie in het spel op de piano of gitaar, agressie in haar bewegingen. Niet destructief richting anderen, maar richting het onbegrip dat er vaak is. Dat de wereld soms zo gek in elkaar kan zitten. Dat men wel lacht om een grap als er een neger in zit, maar niet als het om een blanke gaat. Dat we zoveel keus hebben terwijl je eigenlijk alleen maar gewone yoghurt wil. Die frustratie dus. Dat onbegrip. Daar staat dan ook de O voor. Onbegrip.

Als laatste blijft dan nog de S over. Deze staat voor mij voor de eigen Stijl die Wende ondertussen heeft gecreëerd. Ze kan in Paradiso spelen met een rockband, ze kan in het Concertgebouw in Amsterdam spelen met het Amsterdam Symfonietta of ze doet dit. Het blijft Wende.

En ik ga nog minimaal 3x dit jaar

En natuurlijk ook wat merchandise meegenomen, een poster, speciaal voor mij gesigneerd!

Poster van Wende

Gelukkig hoorde ik toen van Motel Mozaïque, een meerdaags festival in Rotterdam waar Mumford & Sons zouden spelen! Ik kocht dus meteen een kaartje voor de vrijdag, de dag waarom Mumford & Sons zouden spelen!

De andere bands die ik op het festival heb gezien sla ik voor het gemak even over, daar wil ik verder geen woorden meer aan vuil maken

Ik kwam dus voor Mumford & Sons, en met mij nog een stuk of 1600 mensen! Later hoorde ik dat er nog een stuk of 300 mensen buiten stonden die ook nog naar binnen wilden! Ik was gelukkig op tijd binnen en had een plekje redelijk vooraan! Geweldige show, aanstekelijke muziek, leuke grappen tussendoor en ook nog een aantal nieuwe nummers! En dat allemaal in een uurtje tijd

De cd is natuurlijk gewoon te koop in de platenzaak, of op Bol.com

Iets opnemen met mn telefoon is niet echt gelukt, maar gelukkig hebben we daar YouTube voor!
(Geluid valt alleen wat tegen..)

Hieronder volgt een verslag(je) van dat weekend:

Op maandag de 15e heb ik meteen een hotelkamer en de heen en terugreis geboekt, toen was het dus echt definitief!

Uiteindelijk ben ik op donderdagavond om half 12 vertrokken vanaf Amsterdam Amstel en kwamen we om 8 uur ‘s morgens alweer aan in Berlijn! Daar meteen een 72-uurs ticket voor het OV gekocht en begonnen aan de rit naar het hotel. Rond een uur of 9 kwam ik daar aan, en ik kom meteen inchecken en mn spullen op mn kamer leggen! Dat was dus een lekkere meevaller, aangezien ik dacht dat ik pas om 15 uur in kon checken!

Nadat ik een uurtje mijn ogen dichtgedaan had op mn hotelkamer ben ik de omgeving maar eens gaan verkennen. Eerst grote ‘landmark’ in de buurt van het hotel was de Frankfurter Tor:

Frankfurter Tor

Daarna via de Karl-Marx-Allee (waar ik mn eerste Trabi al tegenkwam) richting Alexanderplatz.

Hier ben ik een beetje rond gaan zwerven (o.a. door het Alexa Kaufhaus) en heb ik ook meteen mijn eerste broodje Bratwurst gekocht!

Broodje Bratwurst

Hierna nog wat rondgelopen en via onder andere het Museuminsel, de Brandenburger Tor en het Holocaust monument uiteindelijk bij het Potsdammer Platz uitkwam. Hier zag ik een grote advertentie hangen voor de Blue Man Group. Deze blauwe mannetjes heb ik in 2006 ook al eens in de Theaterfabriek in Amsterdam gezien, en ook hun 2 Amerikaanse shows heb ik gezien (op dvd helaas). De shows staan garant voor veel muziek, mime, humor en publieksparticipatie! Hieronder een oudere (Amerikaanse) show die ik vond op YouTube. Het is een hele playlist, dus je kan gerust een uurtje blijven kijken

Helaas zag onze show er niet zo groots uit (we zaten maar in een klein zaaltje) en bestond de band maar uit 4 man..

Ik had alleen een ‘theaterarrangement’ gekocht en dat was inclusief diner in het hotel aan de overkant van de straat! En dat hotel was begin maart ngo in het nieuws vanwege een overval op het pokertoernooi wat daar gehouden werd! In dat hotel heb ik dus heerlijk genoten van mijn maaltijd:

De kaart

Na de show ben ik nog langs Checkpoint Charlie gegaan en toen lekker met de U-Bahn op weg naar mijn Hotel!

Dag 2 begon weer met een ritje richting Alexanderplatz omdat ik de Ferhnsehturn toch wel eens van wat dichterbij wilde bekijken. Ik heb dus een kaartje gekocht om boven in het restaurant te kunnen genieten van het uitzicht, en van de cocktails die tijdens happy hour geschonken werden!

De Fernsehturm van onderen

Genietend van een 360° cocktail op 203m hoogte in de Fernsehturm

Boven in de toren kwam ik in gesprek met een leuke Duitse dame. Na een gesprek over o.a. voetbal (ze vond ‘onze’ shirts zo leuk omdat ze oranje zijn, haar lievelingskleur ) vroeg ik of ze nog wat leuke tips voor me had, dingen die ik per se moest zien. Ze gaf mij als tip dat ik eens naar het Story of Berlin museum moest gaan en ze gaf me haar kaartje mee.

Aangezien ik toch niets gepland had en ook geen reisgezelschap had wat per se ergens heen wilde (de luxe!) ben ik naar dat museum gegaan. Op het moment dat ik daar aan kwam zou men net beginnen aan een rondleiding door de atoombunker.

Ingang van de atoombunker

Deze atoombunker was gebouwd voor 3600 mensen. Deze mensen moesten binnen een kwartier na de aanval binnen zijn, daarna ging de deur op slot. De bedden die je in het filmpje ziet werden overdag opgeklapt zodat er ruimte was om te staan. Als de bunker goed onderhouden was, en er dus regelmatig vers/ingeblikt voedsel neer werd gelegd zou men het er 2 weken vol kunnen houden. Dit is natuurlijk zonder rekening te houden met mensen die ziek worden, overlijden, nog meer ziektes verspreiden etc. Ook is de verse lucht natuurlijk een keer op. Eigenlijk gaan die 3600 mensen dus langzamer dood dan de mensen die niet in de kelder konden komen..

Binnen in het museum werd nog verder ingegaan op de geschiedenis van de stad Berlijn en natuurlijk ook Hitler, WOII en De Muur.

Hierna ben ik weer terug gegaan naar mijn hotel en heb daar de rest van de avond doorgebracht met een boek wat nog uit moest .

Dag 3
Eerst nog even een foto geschoten vanuit mijn hotelkamer van de Fernsehturm en daarna weer bepakt en bezakt op weg!

Uitzicht vanaf het hotel op de Fernsehturm

Helaas was het zondag, dus de meeste winkels waren dicht. Iets waar ik geen rekening mee had gehouden! Onder andere het KaDeWe was dicht, een winkel waar ik toch wel even binnen had willen neuzen! Na een dagje rondzwerven had ik bedacht dat ik zou gaan eten in het Hard Rock Café in Berlijn. Nadat ik deze rocktempel eindelijk had gevonden, kreeg ik een plaatsje onder The King, Elvis.

Elvis

En terwijl Elvis mijn eten bewaakte..

Elvis

Ging ik even langs wat andere vrienden..

Queen in het Hard Rock Café Berlin

Nadat ik hier gegeten had ging ik lopend richting het busstation, vlakbij de oude TV en Radiotoren van Berlijn:

Funkturm bij het busstation

Om 19:30 vertrok de bus weer naar huis en om half 5 op maandagmorgen kwam ik weer aan in Amsterdam! Dit is zeker iets wat ik vaker ga doen! Misschien dat het de volgende keer Parijs wordt. Of Londen? Antwerpen? Wie weet…

Meer foto’s zijn te bekijken op Flickr