Svog

Eigenlijk ben ik helemaal niet zo van de musicals, tot ik kennis maakte met We Will Rock You natuurlijk. Een van de ‘originating roles’ is Kerry Ellis, een bekende musicalster in Engeland én in de VS. Zo heeft ze onder andere in Wicked gespeeld, waar ze Defying Gravity zong.

In 2010 nam ze, samen met Brian May, een eigen album op met daarop onder andere Defying Gravity!

Dit nummer heb ik een tijd lang gedraaid als ik opstond, beter kun je de dag bijna niet beginnen!

Hieronder 2 filmpjes van het nummer, 1 live,- en 1 studioversie:

Defying Gravity - Live

Defying Gravity - Studio

Soms kom je via-via nog wel eens op leuke plekken. Zoals op Dauwpop op 13 mei!
More »

(…) De documentaire ‘RIP! A Remix Manifesto’ toont met veel humor de absurde en schokkende consequenties van het huidige auteursrecht voor particulieren, kunstenaars en wetenschappers.

Een hoofdrol is weggelegd voor sample-artiest Girl Talk. Zijn opzwepende composities bestaan uit bewerkte fragmenten van bestaande muziek en als hij alle rechten daarvoor zou afkopen, zou hij miljoenen kwijt zijn. Zijn daarom ‘illegale’ optredens tonen de kunst van het sampelen en roepen vragen op over creatieve vrijheid in een tijd waarin grote mediabedrijven als TimeWarner en Disney het grootste deel van ons intellectuele eigendom bezitten.

In dit even serieuze als grappige manifest laten de makers zien hoe essentieel het voor kunstenaars en wetenschappers is om elkaars kennis te kunnen gebruiken en elkaar te kunnen inspireren. Software en muziek worden over de hele wereld via internet ontwikkeld, gedeeld en gebruikt buiten de grote corporaties om. Hun financiële belangen staan inmiddels recht tegenover de belangen van individuen. De makers luiden met RIP! A Remix Manifesto de noodklok om artistieke en wetenschappelijke vrijheid voor de toekomst te garanderen. (…)

Ook Stephen Fry heeft zijn heldere geest eens de tijd gegeven om zich over dit onderwerp te buigen, beluister z’n podcast hier

Op dinsdag 27 april heb ik Wende weer eens gezien. Deze keer stond ze met haar show ‘Chaos’ in de Schouwburg van Amstelveen.

Eigenlijk dekt de titel de lading, maar ik kon het niet laten om het te zien als een afkorting.
De C staat voor mij voor *tromroffel* inderdaad, Chaos. Wende neemt je mee op een reis door haar gedacht, en dan met name haar gedachtenkronkels. En die zijn op z’n zachts gezegd best krom te noemen!

Dan de H, die staat bij mij voor Heldhaftig. Ze staat er wel in haar eentje, zonder begeleidingsband, mooie jurken en spannende lichtshows. Alleen. En juist dat is de kracht van de show. Ze doet het op haar manier. Nummers van haar album No 9 komen in andere vorm terug, maar zijn nog steeds herkenbaar. Een aantal nummers van No 9 worden nu juist in het Nederlands gezongen, waardoor de tekst (in mijn ogen) sterker wordt. Naast deze nummers speelt ze ook nieuwe (Engelstalige) nummers. Soms zelfs compleet onversterkt! Op die manier neemt ze ons allemaal mee op reis door haar gedachtenwereld.

Wende - Adem Uit (Exhale)

Na de ‘H’ komt de A. De A staat voor mij voor agressie. Agressie in Wende’s stem, agressie in het spel op de piano of gitaar, agressie in haar bewegingen. Niet destructief richting anderen, maar richting het onbegrip dat er vaak is. Dat de wereld soms zo gek in elkaar kan zitten. Dat men wel lacht om een grap als er een neger in zit, maar niet als het om een blanke gaat. Dat we zoveel keus hebben terwijl je eigenlijk alleen maar gewone yoghurt wil. Die frustratie dus. Dat onbegrip. Daar staat dan ook de O voor. Onbegrip.

Als laatste blijft dan nog de S over. Deze staat voor mij voor de eigen Stijl die Wende ondertussen heeft gecreëerd. Ze kan in Paradiso spelen met een rockband, ze kan in het Concertgebouw in Amsterdam spelen met het Amsterdam Symfonietta of ze doet dit. Het blijft Wende.

En ik ga nog minimaal 3x dit jaar

Wende over Chaos

En natuurlijk ook wat merchandise meegenomen, een poster, speciaal voor mij gesigneerd!

Poster van Wende

Al een tijdje volg ik het Britse bandje Mumford & Sons en bekeek ik hun agenda of ze eens in de buurt kwamen. Toen ik vorig jaar rond kerst in hun agenda keek, zag ik niks staan. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik later hoorde dat het concert in Tivoli Utrecht ineens uitverkocht was! Waarom wist ik van niks?!

Gelukkig hoorde ik toen van Motel Mozaïque, een meerdaags festival in Rotterdam waar Mumford & Sons zouden spelen! Ik kocht dus meteen een kaartje voor de vrijdag, de dag waarom Mumford & Sons zouden spelen!

De andere bands die ik op het festival heb gezien sla ik voor het gemak even over, daar wil ik verder geen woorden meer aan vuil maken

Ik kwam dus voor Mumford & Sons, en met mij nog een stuk of 1600 mensen! Later hoorde ik dat er nog een stuk of 300 mensen buiten stonden die ook nog naar binnen wilden! Ik was gelukkig op tijd binnen en had een plekje redelijk vooraan! Geweldige show, aanstekelijke muziek, leuke grappen tussendoor en ook nog een aantal nieuwe nummers! En dat allemaal in een uurtje tijd

De cd is natuurlijk gewoon te koop in de platenzaak, of op Bol.com

Iets opnemen met mn telefoon is niet echt gelukt, maar gelukkig hebben we daar YouTube voor!
(Geluid valt alleen wat tegen..)

Little Lion Man

The Cave

Awake My Soul

White Blank Page

Timshell

Toen ik 5 november bij Wende Snijders in Paradiso was, zag ik de aankondiging voor de shows met het Amsterdam Sinfonietta al hangen. In mijn blogpost over die avond zei Helena meteen dat ze mee wilde, dus de kaartjes heb ik meteen maar gekocht.

Waar de vorige show stevig rockte (er stond gewoon een band op het podium met drums, gitaren, synthesizer etc.) was dit juist een hele rustige show. Dat komt natuurlijk ook door het Amsterdam Sinfonietta, maar erg is het absoluut niet!

Op het programma ‘Breder dan klassiek met Wende’ staan 14 nummers uit het repertoire van Wende, waaronder de bekende Die begin van die aarde, Rip the ribbon, Avec le temps en Au suivant, naast onder anderen de nieuwe songs Exhale, Hey en NY is passing by van haar laatste cd No. 9. Ze werden speciaal voor deze concerten door Sebastiaan Koolhoven, Wijnand van Klaveren en Jules Buckley gearrangeerd voor strijkorkest. Wende neemt als extra begeleiding drie muzikanten mee (slagwerk, bas en piano). Behalve de muziek van Wende klinken ook werken van Weill, Fauré en Schnittke. De arrangementen vloeien over in instrumentale tussenspelen en momenten van pure verstilling. De regie van dit theatrale programma is in handen van Orkater-theatermaker Titus Tiel Groenestege. Onder zijn handen ontpoppen de musici zich tot muzikale acteurs. Danseres Annabelle Lopez Ochoa verzorgt de choreografie en Wende danst net zo hard mee. Dit theatrale programma van 90 minuten (zonder pauze) kan kortom het beste worden samengevat als ‘een muzikale reis door vele stijlen met een gegarandeerd verrassende eindbestemming’.

En een muzikale reis was het! En zodra ik hoorde dat ze weer een nieuwe tournee doet (‘Chaos’) meteen maar weer kaarten besteld. Je bent fan of je bent het niet

Dus 27 april zit ik in Amstelveen en een kleine week later (9 mei) in Deventer wederom naar Wende te kijken!

Een tijdje geleden was ik weer eens op YouTube aan het rondklikken op zoek naar leuke filmpjes (ik zal wel weer geen zin hebben gehad in iets wat ik voor school moest doen) en kwam ik deze versie tegen van Ramses Shaffys ‘Laat Me’

Nadat ik deze versie had gevonden ben ik wat verder gaan zoeken en vond nog meer nummers van haar op YouTube. Een kleine zoektocht verder kwam ik er achter dat ze op 5 november in Paradiso in Amsterdam zou staan en heb ik meteen 2 kaartjes besteld omdat ik haar ook live zou willen zien.
More »

Het is alweer een tijdje stil hier op mijn weblog. Mijn voornemen om toch wel eens per week wat te plaatste is nu dus al 4 weken mislukt!

Ik beloof niet dat het vanaf nu beter gaat, maar ik doe wel mijn best!

Wat heb ik dan wel gedaan?

More »