Hoogtepunt voor mij was het optreden van Dog Eat Dog, een band die ondertussen al zo’n 20 jaar bestaat en een leuke mix van (hard)rock en rap maakt, met een vleugje saxofoon erbij!

Onderstaand filmpje is door mij gemaakt en geeft hopelijk een beeld van het feestje dat het was!

Andere bands die optraden waren:
* Direct
* Waylon
* Moke
* De Dijk
* K’s Choice
* Ed Kowalzcyk
* Epica
* The Mad Trist
* Moss
* Dog Eat Dog
* The Aggrolites
* Admiral Freebee
* Drive Like Maria
* Waylon
* Caro Emerald
* Kontrust
* Di-rect
* Epica
* Drive Like Maria

Van deze lijst heb ik Caro Emerald en Kontrust volledig gezien en van een aantal artiesten een stukje. Kortom, ik mag weer een item van mn Day Zero lijst afhalen!

(…) De documentaire ‘RIP! A Remix Manifesto’ toont met veel humor de absurde en schokkende consequenties van het huidige auteursrecht voor particulieren, kunstenaars en wetenschappers.

Een hoofdrol is weggelegd voor sample-artiest Girl Talk. Zijn opzwepende composities bestaan uit bewerkte fragmenten van bestaande muziek en als hij alle rechten daarvoor zou afkopen, zou hij miljoenen kwijt zijn. Zijn daarom ‘illegale’ optredens tonen de kunst van het sampelen en roepen vragen op over creatieve vrijheid in een tijd waarin grote mediabedrijven als TimeWarner en Disney het grootste deel van ons intellectuele eigendom bezitten.

In dit even serieuze als grappige manifest laten de makers zien hoe essentieel het voor kunstenaars en wetenschappers is om elkaars kennis te kunnen gebruiken en elkaar te kunnen inspireren. Software en muziek worden over de hele wereld via internet ontwikkeld, gedeeld en gebruikt buiten de grote corporaties om. Hun financiële belangen staan inmiddels recht tegenover de belangen van individuen. De makers luiden met RIP! A Remix Manifesto de noodklok om artistieke en wetenschappelijke vrijheid voor de toekomst te garanderen. (…)

Ook Stephen Fry heeft zijn heldere geest eens de tijd gegeven om zich over dit onderwerp te buigen, beluister z’n podcast hier

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Je ogen schieten door de ruimte
In elke hoek een groot gevaar
Ieder woord een donker teken
Elk geluid een valse snaar

Maak je buik zacht, adem uit, lief
Adem uit

Wende - Adem Uit

Eigenlijk dekt de titel de lading, maar ik kon het niet laten om het te zien als een afkorting.
De C staat voor mij voor *tromroffel* inderdaad, Chaos. Wende neemt je mee op een reis door haar gedacht, en dan met name haar gedachtenkronkels. En die zijn op z’n zachts gezegd best krom te noemen!

Dan de H, die staat bij mij voor Heldhaftig. Ze staat er wel in haar eentje, zonder begeleidingsband, mooie jurken en spannende lichtshows. Alleen. En juist dat is de kracht van de show. Ze doet het op haar manier. Nummers van haar album No 9 komen in andere vorm terug, maar zijn nog steeds herkenbaar. Een aantal nummers van No 9 worden nu juist in het Nederlands gezongen, waardoor de tekst (in mijn ogen) sterker wordt. Naast deze nummers speelt ze ook nieuwe (Engelstalige) nummers. Soms zelfs compleet onversterkt! Op die manier neemt ze ons allemaal mee op reis door haar gedachtenwereld.

Na de ‘H’ komt de A. De A staat voor mij voor agressie. Agressie in Wende’s stem, agressie in het spel op de piano of gitaar, agressie in haar bewegingen. Niet destructief richting anderen, maar richting het onbegrip dat er vaak is. Dat de wereld soms zo gek in elkaar kan zitten. Dat men wel lacht om een grap als er een neger in zit, maar niet als het om een blanke gaat. Dat we zoveel keus hebben terwijl je eigenlijk alleen maar gewone yoghurt wil. Die frustratie dus. Dat onbegrip. Daar staat dan ook de O voor. Onbegrip.

Als laatste blijft dan nog de S over. Deze staat voor mij voor de eigen Stijl die Wende ondertussen heeft gecreëerd. Ze kan in Paradiso spelen met een rockband, ze kan in het Concertgebouw in Amsterdam spelen met het Amsterdam Symfonietta of ze doet dit. Het blijft Wende.

En ik ga nog minimaal 3x dit jaar

En natuurlijk ook wat merchandise meegenomen, een poster, speciaal voor mij gesigneerd!

Poster van Wende

Gelukkig hoorde ik toen van Motel Mozaïque, een meerdaags festival in Rotterdam waar Mumford & Sons zouden spelen! Ik kocht dus meteen een kaartje voor de vrijdag, de dag waarom Mumford & Sons zouden spelen!

De andere bands die ik op het festival heb gezien sla ik voor het gemak even over, daar wil ik verder geen woorden meer aan vuil maken

Ik kwam dus voor Mumford & Sons, en met mij nog een stuk of 1600 mensen! Later hoorde ik dat er nog een stuk of 300 mensen buiten stonden die ook nog naar binnen wilden! Ik was gelukkig op tijd binnen en had een plekje redelijk vooraan! Geweldige show, aanstekelijke muziek, leuke grappen tussendoor en ook nog een aantal nieuwe nummers! En dat allemaal in een uurtje tijd

De cd is natuurlijk gewoon te koop in de platenzaak, of op Bol.com

Iets opnemen met mn telefoon is niet echt gelukt, maar gelukkig hebben we daar YouTube voor!
(Geluid valt alleen wat tegen..)

Waar de vorige show stevig rockte (er stond gewoon een band op het podium met drums, gitaren, synthesizer etc.) was dit juist een hele rustige show. Dat komt natuurlijk ook door het Amsterdam Sinfonietta, maar erg is het absoluut niet!

Op het programma ‘Breder dan klassiek met Wende’ staan 14 nummers uit het repertoire van Wende, waaronder de bekende Die begin van die aarde, Rip the ribbon, Avec le temps en Au suivant, naast onder anderen de nieuwe songs Exhale, Hey en NY is passing by van haar laatste cd No. 9. Ze werden speciaal voor deze concerten door Sebastiaan Koolhoven, Wijnand van Klaveren en Jules Buckley gearrangeerd voor strijkorkest. Wende neemt als extra begeleiding drie muzikanten mee (slagwerk, bas en piano). Behalve de muziek van Wende klinken ook werken van Weill, Fauré en Schnittke. De arrangementen vloeien over in instrumentale tussenspelen en momenten van pure verstilling. De regie van dit theatrale programma is in handen van Orkater-theatermaker Titus Tiel Groenestege. Onder zijn handen ontpoppen de musici zich tot muzikale acteurs. Danseres Annabelle Lopez Ochoa verzorgt de choreografie en Wende danst net zo hard mee. Dit theatrale programma van 90 minuten (zonder pauze) kan kortom het beste worden samengevat als ‘een muzikale reis door vele stijlen met een gegarandeerd verrassende eindbestemming’.

En een muzikale reis was het! En zodra ik hoorde dat ze weer een nieuwe tournee doet (‘Chaos’) meteen maar weer kaarten besteld. Je bent fan of je bent het niet

Dus 27 april zit ik in Amstelveen en een kleine week later (9 mei) in Deventer wederom naar Wende te kijken!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

De resterende 5 kwartier bestond alleen uit nummers van haar nieuwe album. Live komt Wende pas echt goed tot haar recht. Het zijn vaak de kleine dingen die de nummers sterker, mooier of krachtiger maken. Zoals in deze uitvoering van ‘Hey’ bijvoorbeeld het gebrek aan begeleiding op gitaar:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Of een Wende die compleet uit haar dak gaat tijdens ‘Break My Heart’:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Deze nummers zijn een stuk rustiger en ‘netter’ op de cd. Het liefst kijk en luister ik naar Wende in plaats van alleen te luisteren. Voor mij dus de dvd (of live!) in plaats van de cd! Wende is namelijk méér dan de chansonnière waar ze vooral bekend mee werd.
Ze is een performer, die niet alleen gebruik maakt van haar eigen stem, maar ook van haar lichaam, de band, het licht, de zaal en alles wat ze er verder nog bij kan pakken.

Onderstaande stukjes uit haar theatershow Au Suivant zijn daar een mooi voorbeeld van:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

En nog een stukje van een optreden op Terschelling:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Van 6 tot 16 januari speelt ze samen met het strijkorkest Amsterdam Sinfionetta een aantal theatershows waarin een aantal nummers uit Wende’s repetoire speciaal voor deze reeks opnieuw (voor strijkers) gearrangeerd worden. Ik ga dus zeker kijken of er nog ergens kaarten te krijgen zijn!

Hier een voorproefje van hoe dat er uit zou kunnen zien (let niet op de montage ):

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Dus, wie gaat er mee?

Ik beloof niet dat het vanaf nu beter gaat, maar ik doe wel mijn best!

Wat heb ik dan wel gedaan?

Na mijn korte vakantie in Londen ben ik, samen met San, op 25 juli naar een van de Zwoele Zomeravonden in het Kröller Möller Museum geweest. Een gezellig middag en avond uit met een vrijkaartje! Het thema van deze middag/avond was ‘Inspiratie’, wat in bijna iedere voorstelling (o.a. poëzie, literatuur, muziek en dans) neerkwam op de liefde.

We zijn onder andere naar optredens geweest van Anneke van Giersbergen (ex-The Gathering)(muziek), Gadjo Joe(verhalen verteller), Blote Badgast(mime/dans/toneel), Joke van Leeuwen(poëzie/literatuur) en Eva de Roovere(muziek)

Een impressie van de hele Zwoele Zomeravond door het Kröller Möller Museum:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

En mijn 2 hoogtepunten:
Eva de Roovere – Zoals in dat ene liedje

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Anneke van Giersbergen (Agua de Annique) – Hey Ok

Klik hier om de embedded video te bekijken.

(Een review van San is te lezen op Cultuurpodium Online)

Naast de Zwoele Zomeravond ben ik ook nog wezen Pubquizzen met wat tweeps (twitteraars dus) in Zwolle (en het was de bedoeling dat ook in Deventer te doen, maar daar bleek al een jaar niet meer gequizzed te worden!) en heb ik nog wat afgesproken met vrienden om die contacten ook wat te onderhouden.

Ook heb ik mensen geholpen met verhuizen en ben ik op de stations Amersfoort en Amsterdam CS stickers uit wezen delen tegen de pepernotenverkoop voordat Sinterklaas in het land is. En als afsluiter nog een gezellige #zomerborrel gehad (foto’s).

Natuurlijk heb ik nog veel meer gedaan, maar niet alles is voor publicatie geschikt

Een tekstloos nummer maar wel met prachtig gitaarspel!

Hieronder 2 versies (1 studio en 1 live), helaas is het geluid bij de live-versie van mindere kwaliteit

Hier eerst de studio versie:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

En de live versie (geluid is dus wat minder..)

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Ik luister de laatste tijd veel naar mijn recommended playlist op last.fm, maar ook veel naar 3fm. Nu hoor ik daar regelmatig nieuwe (of soms oude) leuke tracks langskomen, waarvan ik denk; “Ja! Hebbuh!”. Alleen denk ik er nooit op het juiste moment aan…

Hier alvast een lijstje van bands/artiesten die ik in ieder geval ga downloaden en beluisteren (het laatste album dan). En eens kijken wie er blijft en wie niet

In willekeurige volgorde:

Soko
Kings Of Leon
AC/DC
Lily Allen
Lady GaGa
Ilse DeLange
Milow
Wouter Hamel
Rigby
Metro Station
All American Rejects
Miss Montreal
P!nk
Guns ‘n Roses
Emiliana Torrini

Iemand nog aanvullingen/suggesties? Laat het weten!