De wetenschap begrijpt nog niet volledig waarom placebo’s zo’n groots effect kunnen hebben. Mensen hebben aangetoond dat het pijn kan verlichten, aandoeningen en ziektes geneest, door simpelweg alleen een medicijn te nemen waarvan men verteld dat het werkt. Onderstaande video laat wat interessante feiten zien over placebo’s.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Dont be stupid.

(..)

To be stupid
is to be brave:

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Klik hier om de embedded video te bekijken.

At the rise of daylight, the lady awakens by the riverside
She watches over the quiet land, and ‘beggens’ me
Wash your hands, wash your face, wash your feet, come walk with me
oooh ooooh, it’s a good day for walking it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from your heart

Wash your hands, wash your face, wash your feet, come walk with me

With the hot sun burning high the lady sings with me
whoohoo
we let our morningwear dry under the cool cool shadows of the fever tree

have some water feel the breeze
lay your head down sing with me
ooh oooh

oooh ooooh, it’s a good day for walking it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from your heart
have some water feel the breeze
lay your head down sing with me

under the stars, under a big black sky
over the mountaintops a lady cries out,
hold my hand, open your ears,
taste the gravy of your salty tears,
look what has become of you can’t you see
you came trough, yes you are free

it’s a good day for dreaming it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from your heart
it’s a good day for dreaming it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from of heart
it’s a good day for dreaming it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from of heart
it’s a good day for dreaming it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from of heart

look what has become of you can’t you see
you came trough, yes you are free

Now close your eyes, come sleep with me
Tomorrow, will be a new day
For walking, wherever you need to be
it’s a good night for dreaming it’s a good day to start
find the rhythm in your body, chase the demons from of heart

Come dream with me

Wende - As The Lady Walks Along

‘s Morgens eerst nog een bijeenkomst met wat mensen van mijn NLP-opleiding en daarna door naar Nijmegen! Die zaterdag werd er ook nog gevoetbalt, wat als gevolg had dat er flinke files richting Amsterdam stonden. Ik was blij dat ik de andere kant op moest!

Uiteindelijk kwam ik rond een uur of 3 aan in Nijmegen waar ik voor een keuze stond. Nog even de stad in om een stukje voetbal te kijken met San en Ellis, of toch maar naar ‘t Goffertpark? Uiteindelijk koos ik voor het Goffertpark, zo kon ik de auto ook nog dichtbij kwijt (op loopafstand zelfs!). Voetbal boeit me toch niet

Uiteindelijk nog een lekker uurtje in het zonnetje kunnen zitten voordat de hekken open gingen en ondertussen contact houden met San en Ellis. Helaas waren ze niet op tijd bij ‘t Goffertpark om met mij mee te lopen, dus hield ik een plekje vooraan voor ze vrij.

test

Het begon al lekker met een protestmars en Uprising:

Daarna een lijst aan tracks van de laatste albums, waarna er gelukkig ook nog even teruggegrepen werd op de ‘gouden ouwen’ uit de begin periode:

Aan het einde van het concert Ellis en San nog even afgezet bij het station en daarna door naar huis! Het was in ieder geval een gezellige middag en avond en ik heb eindelijk Muse gezien!

Klik hier om de embedded video te bekijken.

Je ogen schieten door de ruimte
In elke hoek een groot gevaar
Ieder woord een donker teken
Elk geluid een valse snaar

Maak je buik zacht, adem uit, lief
Adem uit

Wende - Adem Uit

Eigenlijk dekt de titel de lading, maar ik kon het niet laten om het te zien als een afkorting.
De C staat voor mij voor *tromroffel* inderdaad, Chaos. Wende neemt je mee op een reis door haar gedacht, en dan met name haar gedachtenkronkels. En die zijn op z’n zachts gezegd best krom te noemen!

Dan de H, die staat bij mij voor Heldhaftig. Ze staat er wel in haar eentje, zonder begeleidingsband, mooie jurken en spannende lichtshows. Alleen. En juist dat is de kracht van de show. Ze doet het op haar manier. Nummers van haar album No 9 komen in andere vorm terug, maar zijn nog steeds herkenbaar. Een aantal nummers van No 9 worden nu juist in het Nederlands gezongen, waardoor de tekst (in mijn ogen) sterker wordt. Naast deze nummers speelt ze ook nieuwe (Engelstalige) nummers. Soms zelfs compleet onversterkt! Op die manier neemt ze ons allemaal mee op reis door haar gedachtenwereld.

Na de ‘H’ komt de A. De A staat voor mij voor agressie. Agressie in Wende’s stem, agressie in het spel op de piano of gitaar, agressie in haar bewegingen. Niet destructief richting anderen, maar richting het onbegrip dat er vaak is. Dat de wereld soms zo gek in elkaar kan zitten. Dat men wel lacht om een grap als er een neger in zit, maar niet als het om een blanke gaat. Dat we zoveel keus hebben terwijl je eigenlijk alleen maar gewone yoghurt wil. Die frustratie dus. Dat onbegrip. Daar staat dan ook de O voor. Onbegrip.

Als laatste blijft dan nog de S over. Deze staat voor mij voor de eigen Stijl die Wende ondertussen heeft gecreëerd. Ze kan in Paradiso spelen met een rockband, ze kan in het Concertgebouw in Amsterdam spelen met het Amsterdam Symfonietta of ze doet dit. Het blijft Wende.

En ik ga nog minimaal 3x dit jaar

En natuurlijk ook wat merchandise meegenomen, een poster, speciaal voor mij gesigneerd!

Poster van Wende

Gelukkig hoorde ik toen van Motel Mozaïque, een meerdaags festival in Rotterdam waar Mumford & Sons zouden spelen! Ik kocht dus meteen een kaartje voor de vrijdag, de dag waarom Mumford & Sons zouden spelen!

De andere bands die ik op het festival heb gezien sla ik voor het gemak even over, daar wil ik verder geen woorden meer aan vuil maken

Ik kwam dus voor Mumford & Sons, en met mij nog een stuk of 1600 mensen! Later hoorde ik dat er nog een stuk of 300 mensen buiten stonden die ook nog naar binnen wilden! Ik was gelukkig op tijd binnen en had een plekje redelijk vooraan! Geweldige show, aanstekelijke muziek, leuke grappen tussendoor en ook nog een aantal nieuwe nummers! En dat allemaal in een uurtje tijd

De cd is natuurlijk gewoon te koop in de platenzaak, of op Bol.com

Iets opnemen met mn telefoon is niet echt gelukt, maar gelukkig hebben we daar YouTube voor!
(Geluid valt alleen wat tegen..)

Waar de vorige show stevig rockte (er stond gewoon een band op het podium met drums, gitaren, synthesizer etc.) was dit juist een hele rustige show. Dat komt natuurlijk ook door het Amsterdam Sinfonietta, maar erg is het absoluut niet!

Op het programma ‘Breder dan klassiek met Wende’ staan 14 nummers uit het repertoire van Wende, waaronder de bekende Die begin van die aarde, Rip the ribbon, Avec le temps en Au suivant, naast onder anderen de nieuwe songs Exhale, Hey en NY is passing by van haar laatste cd No. 9. Ze werden speciaal voor deze concerten door Sebastiaan Koolhoven, Wijnand van Klaveren en Jules Buckley gearrangeerd voor strijkorkest. Wende neemt als extra begeleiding drie muzikanten mee (slagwerk, bas en piano). Behalve de muziek van Wende klinken ook werken van Weill, Fauré en Schnittke. De arrangementen vloeien over in instrumentale tussenspelen en momenten van pure verstilling. De regie van dit theatrale programma is in handen van Orkater-theatermaker Titus Tiel Groenestege. Onder zijn handen ontpoppen de musici zich tot muzikale acteurs. Danseres Annabelle Lopez Ochoa verzorgt de choreografie en Wende danst net zo hard mee. Dit theatrale programma van 90 minuten (zonder pauze) kan kortom het beste worden samengevat als ‘een muzikale reis door vele stijlen met een gegarandeerd verrassende eindbestemming’.

En een muzikale reis was het! En zodra ik hoorde dat ze weer een nieuwe tournee doet (‘Chaos’) meteen maar weer kaarten besteld. Je bent fan of je bent het niet

Dus 27 april zit ik in Amstelveen en een kleine week later (9 mei) in Deventer wederom naar Wende te kijken!

John Mayer is dan eindelijk echt doorgebroken in Nederland. Battle Studies kwam binnen op één, ‘Who Says’ was zijn eerste nummer één single in ons land, twee keer de Heineken Music Hall binnen vijf minuten uitverkocht en een plekje in het schema van Pinkpop. Gisteravond was de eerste van de twee concerten in de Heineken Music Hall, de tweede is pas in juni, en ook dit extra concert was, ondanks de pittige prijzen (45 euro), binnen de kortste keren uitverkocht. En de gelukkigen met een kaartje kregen waar voor hun geld.

De doelgroep die John Mayer met zijn zoete pop vooral aanspreekt wordt al snel duidelijk. Als er op het podium druk wordt opgebouwd, wordt elke roadie met gegil begroet en dat gegil van honderden tienermeisjes wordt helemaal oorverdovend als de lichten in de zaal uitgaan. Opener ‘Heartbreak Warfare’ wordt luidkeels meegezongen, iets wat gedurende vrijwel het hele concert gebeurd. Waar de nummers van Battle Studies op de cd nogal een hoog radio2-gehalte kennen, maakt John Mayer het op het podium een stuk spannender. De cover van ‘Crossroads’ wordt in een hoger tempo gespeeld, ‘Friends Lovers or Nothing’ wordt flink gerekt met solo’s en ook ‘Half of My Heart’ klinkt niet half zo zoet als op het album.

Het echte venijn zit hem desondanks nog steeds in de iets oudere nummers. Waar de eerste twee albums slechts door twee nummers vertegenwoordigd zijn, namelijk ‘Why Georgia’ (met Jackson5 intermezzo) en een fantastische versie van ‘Bigger than my Body’, komt Continuum ruimer aan bod. De alternatieve versie van ‘Waiting On The World To Change’, met orgelsolo, is tekenend voor de houding van Mayer op het podium. Ondanks het soms arrogante overkomen van de singer/songwriter in de media, doet hij met enige regelmaat een stapje terug op het podium om ook de leden van zijn live-band een plek in de spotlight te geven. Hoogtepunt hierin vormt een drumsolo van Steve Jordan die overloopt in een stukje van James Brown’s Sex Machine.

Het absolute hoogtepunt is afsluiter ‘Gravity’, dat wordt opgerekt tot een nummer van bijna 10 minuten. In tegenstelling tot zijn gezichtsuitdrukkingen en soms spastische bewegingen lijkt het gitaarspel Mayer geen enkele moeite te kosten. Op het moment dat de band het podium voor even verlaat, zingt de hele zaal luidkeels een melodietje dat Mayer tussendoor heeft geïntroduceerd. Leer de Amerikaan namelijk niks over spelen met je publiek, want die kunst heeft hij volledig onder de knie. Hij krijgt het publiek makkelijk op zijn hand met praatjes over hoe hij nooit vreemd is gegaan, dat het leven als artiest maar heel saai is en hoe hij voor het eerst in acht jaar eindelijk een connectie met het Europese publiek voelt, allemaal door Amsterdam! Dat de toegift, die bestaat uit een cover van Tom Petty’s ‘Free Fallin’, megahit ‘Who Says’ en ‘Friends Lovers or Nothing’, voor het grootste deel van het publiek niet lang genoeg duren blijkt uit het feit dat er zelfs als er op het podium wordt afgebouwd nog steeds ‘We Want More’ uit verschillende hoeken van de zaal klinkt.

John Mayer is een moderne gitaargod. Je moet hem alleen wel live zien om het volledig te kunnen beseffen. De muziek op zijn albums is huisvrouw-vriendelijk, maar het talent is hier en daar wel te horen. Live gaan alle registers echter open, daar lijkt de zanger/gitarist helemaal in zijn element. Alternatieve versies van nummers, oneindige solo’s en spelen met je publiek. Het ligt John Mayer helemaal en met een 2 uur durende bluesshow verantwoordt hij dan ook de hoge prijs van het kaartje. De vraag blijft echter toch wel, waarom twee keer naar de Heineken Music Hall en niet een keer naar Ahoy? Op alle niveau’s is John Mayer (en zijn band niet te vergeten) er klaar voor.

Setlist John Mayer @ Heineken Music Hall, 13 januari 2010:

1. Heartbreak Warfare
2. Vultures
3. Belief
4. I Don’t Trust Myself (With Loving You)
5. Perfectly Lonely
6. Why Georgia
7. Drum Solo
8. Waiting on the World to Change
9. Brown Sugar (D’Angelo cover)
10. Crossroads (Robert Johnson cover)
11. Half of My Heart
12. Bigger Than My Body
13. Gravity
14. Free Fallin’ (Tom Petty cover)
15. Who Says
16. Friends, Lovers or Nothing